Totus amore languens

Totus amore languens,

totus ardore succensus,

erga altaris sacramentum,

fidelis animus ardebat

et in extasim raptus,

sic dicebat:

"Epulare, delectare,

felicissimum cor meum.

Datur tibi manducare

panem coeli, verum Deum.

Quid hoc coelesti ardore

delectabilius? Quid suavius?

Non mannae dulcedo,

non lactis pinguedo,

non favus, non mei.

Ite procul o dapes mundanae.

Ite vanae, vos non quero,

non cupio vestra gaudia,

foris amena, intus poena,

cibus vester non satiat."

Eia ergo, o anima mea,

ad haec incendia divina

semper ardens, semper spirans

curre propera festina.