De speelman
A. Stibbe
De speelman is in ' t dorp gekomen,
de mooiste meisjes dansen al,
de zon schijnt op de lindeboomen,
ik weet dat geen mij roepen zal.
Eens mocht ik tot uw reien treden
en heerlijk -overmoedig zijn,
ik was zoo jong in ' t schoon verleden,
de gansche wereld was toen mijn.
Den speelman kende ik bij de linden,
hij kwam zoo vaak in ' t middagtij,
ik mocht het mooiste meisje vinden,
wij dansten en wij waren blij.
Dat was een zwaaien, zwenken, zwieren,
dat was een zingen hoog en hel,
getweeën nu, en dan gevieren,
getweeën weer in ' t wilde spel.
Te middag in het noengetijde was al het jonge volk bijeen,
wij dansten in een schoon verblijden rondom den ouden speelman heen.
De speelman is in ' t dorp gekomen,
in de oogen blinken tranen mij,
de zon schijnt op de lindeboomen,
ik weet dat alles is voorbij.