Cyt ...to gra Śmierć

Cyt... to gra Śmierć...

wstrzymajmy rękę... wstrzymajmy krok...

Cyt! to gra Śmierć... Przez blady mrok

płynie muzyka z dali, z dali...

Wstrzymajmy oddech, wszelki ruch,

abyśmy nic, nie postradali

z tej pieśni co nam koi słuch;

abyśmy nic nie uronili

z tej pieśni, co nam serce leczy;

abyśmy w jednej krótkiej chwili

odczuli byt pozaczłowieczy...

Nie będzie długo grać...

W przelotne, wietrzne mgły się wcieli,

znikie jak obłok, jako cień – –

pomnimy, żeśmy mieli dzień

gdyśmy grającą Śmierć słyszeli – –

(pomnimy taki dzień...)

Cyt...to gra Śmierć... To jest gra dla tych bytòw

które się kruszą już i walić mają w rum...

Głęboki, cichy dźwięk przepastnych stalaktytów,

odległych źródeł gra... Jest to lasowych dum

wieczny, falisty szum, cudowny i spokojny...

O Śmierci! pierwszy raz, pierwszy raz w życiu słyszę

dostojny taki ton, instrument tak strojny...

O Śmierci! grajże, graj! wypełnij to zacisze

muzyką skrzypców twych, harmonią twej muzyki,

Niech pod konarów strop podnosi się twój spiew!

niech – jako tęcze lśnią u okien bazyliki,

fale muzyki twej lśnią wśród konarów drzew...

Graj! twej gry cud

wypływa z dali tajemnych dróg

Ach! tak gra Śmierć!

Z jej dźwięków fal

płynie muzyka przez blady mrok

z dali, w dal...