Lamento

Mijn teeder engel is ten grave neêrgezegen;

Mijn leven lang beween ik haar met droef gemoed...

Hoe treurig blinkt mij thans de zon der toekomst tegen,

dewijl ik zonder liefde op aarde dwalen moet!

Ach! in haar somber graf berust voor altijd neder

mijn hert, mijn' zoetste liefde en mijn' bedukte ziel.

Op aarde geef ik nooit mijn hert noch liefde weder;

dit zwoer ik op haar graf waar ik soms nederkniel.