De Minne

Stil en treurig de avond valt

over wei en water

't Bootje vaart, een liedeke schalt

over wei en water.

O de minne loert in 't riet,

in het wiegend water.

Ze antwoordt zoejtes op het lied

met de stem van 't water.

't Knaapken horkt en spiegelt

in 't spieglend Leiewater,

't monkelt, 't monkelt waar die watermin

monkelt uit het water.

Waterminne loos en boos

zingt en lacht in 't water

't Knaapke kijkt en argeloos

't hangt daar over 't water.

't Knaapke tuimelt in den Vloed.

En de minne in 't water

zingt nog luider 't liedeken zoet

't liedeken van 't water.

Stil en treurig spreidt de nacht

over wei en water

Vruchtloos dat ge op 't Knaapke wacht,

bootjen op het water.