Das Häuserl am Roan
G. Hölzel
I hab' enk a Häuserl am Roan,
des Häuserl is nett und net z'kloan,
doch all meine Zimma,
de g'freu'n mi hakt nimma,
denn i bin im Häuserl aloan.
Vorm Häuserl am Roan steht a Stoan,
da sitz' i und schneid' meine Spoan.
Die Aussicht is prächti,
da siacht ma weit mächtig,
do mi g'freut des Schau'n net aloan.
Die Vögerln bald groß und bald kloan,
de singan vorm Häuserl am Roan.
Ihr G'sangl tuat schall'n,
aber mir will's net g'fall'n,
denn i hör' des Singen aloan.
Mei Betterl is woach und net z'kloan,
do i lieg' im Bett wia auf an Stoan.
I walz mi da umma
als hätt' i an Kumma,
denn i lieg' im Betterl aloan.
A Dirn' hat da Wirt von da G'moand,
de wird's für mi doan, hab' i g'moand.
Zan Weib hab' i's g'numma
vor etliche Summa,
Sidadem bin i nimma aloan.
Es will's aber jetzt nimma doan,
des Häuserl, des wird mir scho z'kloan.
Di Ruh' is ausg'flog'n,
i hab' mi betrog'n;
o war i do wida aloan!