Christe, qui lux es et dies

Triplum

Christe, qui lux es et dies

Fideliumque requies

Nos visita.

Tu furoris temperies

Tu dulcoris planities

Nunc excita.

Posse tuum precipita

Depredentes qui nos ita

Vituperant.

Sicut per te fruit vita

Patribus nostris reddita,

Qui tunc erant

Nec tueri se poterant,

Sed ad te reclamaverant,

Deus fortis,

Sic cave, ne nos atterant

Qui nos in guerris lacerant

Nunc subortis,

Et adire nexu mortis,

Cuius sumus jam in portis,

Nos protegas.

Gentem serves tue sortis,

Tui fratris ac consortis

Causam regas

Qui malos a te segregas

Nec justis opem denegas,

Legis lator.

Proditores nunc detegas

Horumque visum contegas,

Consolator,

Danielis visitator

Puerorumque salvator

In fornace,

Per abacuth confortator.

Sis pro nobis preliator

Et dimittas nos in pace.

Motetus

Veni, creator spiritus

Flentium audi gemitus,

Quos nequiter gens misera

Destruit; veni, prospera.

Jam nostra virtus deficit

Nec os humanum sufficit

Ad narrandum obprobria

Que nobis dant vecorida,

Diviso, cupiditas

Fideliumque raritas,

Unde flentes ignoramus

Quid agere debeamus.

Circumdant nos inimici,

Sed et nostri domestici

Conversi sunt in predones:

Leopardi et leones,

Lupi, milvi et aquile

Rapiunt omne reptile.

Consumunt nos carbunculi,

Ad te nostri sunt oculi:

Perde gentem hanc rapacem,

Jhesu, redemptor seculi,

Et da nobis pacem.

Tenor:

Tribulatio proxima est et non est qui adjuvet.