Tytebæret

Tyteberet uppå Tuva

voks utaf ei liti Von.

Skogen med si grøne Huva

fostrar mang ein raudleitt Son.

Eingong seint om Hausten lagde

liten Svein til Ber-Skogs ut:

"Raudt eg lyser," Beret sagde,

"Kom åt meg, du vesle Gut.

Her ifrå du må meg taka:

mogjet Ber er utan Ro.

Mal meg sundt, at du kan smaka

Svala drykken af mitt Blod!

Mognar du, so vil du beda

just den sama Bøn som eg.

Mogjen Mann det mest må gleda,

burt for Folk å gjeva seg."