Verirrt

H. Bijvanck

Ein Vöglein singt so süße

Vor mir von Ort zu Ort;

Weh, meine wunden Füße!

Das Vöglein singt so süße,

Ich wandre immerfort.

Wo ist nun hin das Singen?

Schon sank das Abendrot;

Die Nacht hat es verstecket,

Hat alles zugedecket -

Wem klag ich meine Not?

Kein Sternlein blinkt im Walde,

Weiß weder Weg noch Ort;

Die Blumen an der Halde,

Die Blumen in dem Walde,

Die blühn im Dunkeln fort.