Warnig

H. Goetz

Es tripplet und schnüüflet im Cheller die Muus

Um d'Falle und hätti de Speck so gern druus:

Und schlüüft sie denn ihne, und frißt en -- o weh!

So isch sie verlohre, und gümplet nie meh!

Flieh, flieh!

Wenn de Luckvogel pfyft!

De Fischer setzt Aengel mit Würmlene dra,

Das Fischli umschwänzlet's, und lechzet dernah:

Es schnappet und schnappet, und hät's es -- o weh!

So isch es denn gfangen, und schwänzlet nie meh!

Flieh, flieh!

Wenn de Luckvogel pfyft!

Der Bogler steckt Nüetli mit Veerene dra,

Das Finkli umflattert's, und möcht sie gern ha:

Und chunt es denn nächer, und frißt's es -- o weh!

So isch es au gfange, und singt is nie meh!

Flieh, flieh!

Wenn de Luckvogel pfyft!

Du hüpfift dur's Lebe so munter und froh,

Es lockt dir, es pfyft dir, bald hie und bald do:

Laß lockte, laß pfyfe, wenn's scho niemert wehrt,

und denk was di's Fischli und's Vögeli lehrt:

Flieh, flieh!

Wenn de Luckvogel pfyft!