Zes kerelen
H. Keuvels
Zes Kerelen gingen langs 't Noordzeestrand,
De dreigende knots in de forschige hand,
Doedele, doedele, rom dom-dom!
Fier vlamden hun oogen, fler klonk hun lied:
'Gij, Isegrims! temt er de Kerels niet!'
Doedele, rom-dom-dom!
Zij tierden, de Ridders, bij 't forsche gezang:
'Die Kerels moeten in ons bedwang!'
Doedele, doedele, rom-dom-dom!
Hun zwaarden flikkerden uit de scheê,
Hun strijdroep galmde langs duin en zee.
Doedele, rom-dom-dom!
Maar luider schalde der Kerels lied:
'Gij, Isegrims, temt er die Kerels niet!'
Doedele, doedele, rom-dom-dom!
Eu woester gloeide hun vurig oog
En vreeslijk zwaaide nun knots omhoog.
Doedele, rom-dom-dom!
'Gij, slaven, kruipt voor ons in 't zand,
Of braakt uwe ziel onder onze hand!..'
Doedele, doedele, rom-dom-dom!
- 'Gij, bastaards, zijt het die kruipen moet;
Aan ons uw hatelijk slangenbloed!'
Doedele, rom-dom-dom!
Het bloedschuim lilde op der Riddren mond
De Kerels zwierden de knotsen rond.
Doedele, doedele, rom-dom-dom!
Tien waren de Ridders! trotsch klonk hun taal!
Maar géen die ontsnapte aan der Kerelen staal!
Doedele, rom-dom-dom!