Das Schwabemädle

H. Proch

Beim Biabli, jo, wer' i so gern,

und doch ischt er mir gar so fern.

Nett wahr? du bleibsch mer trei,

und liabsch me immer nei?

Trennt uns a Berg un Dahl,

du triffsch koin andre Wahl.

Nah oder fern

di han i gern,

i suach koin andern noi,

han jo mei Schätzli d'Hoim.

An di allein han i nor denkt,

han dir jo g'wiss Freide mit g'schenkt.

Einer, der hätt mer g'seit,

dass i sei Liab soll sei,

hätt mer sei Herz ausg'schütt

un um a Küssle bitt.

Dees kann net sein,

han i ihm g'seit;

i suach koin andern noi,

han jo mei Schätzli d'Hoim.

Un sollt i di halt nie mehr scha,

wird halt mei Liab do no besteha,

und bin i au scho dott,

bitt i den liebe Gott,

dass er dir gibt nur Glück,

dass denksch an mir zurück,

un bei die Stern

bleib' i jo gern!

Suchsch dir koin andre, noi,

kommsch ball zu mir dann Hoim.