Das Schwabemädle
H. Proch
Beim Biabli, jo, wer' i so gern,
und doch ischt er mir gar so fern.
Nett wahr? du bleibsch mer trei,
und liabsch me immer nei?
Trennt uns a Berg un Dahl,
du triffsch koin andre Wahl.
Nah oder fern
di han i gern,
i suach koin andern noi,
han jo mei Schätzli d'Hoim.
An di allein han i nor denkt,
han dir jo g'wiss Freide mit g'schenkt.
Einer, der hätt mer g'seit,
dass i sei Liab soll sei,
hätt mer sei Herz ausg'schütt
un um a Küssle bitt.
Dees kann net sein,
han i ihm g'seit;
i suach koin andern noi,
han jo mei Schätzli d'Hoim.
Un sollt i di halt nie mehr scha,
wird halt mei Liab do no besteha,
und bin i au scho dott,
bitt i den liebe Gott,
dass er dir gibt nur Glück,
dass denksch an mir zurück,
un bei die Stern
bleib' i jo gern!
Suchsch dir koin andre, noi,
kommsch ball zu mir dann Hoim.