's Nesterl

H. Sommer

Wer si's Nesterl will baun,

Muß auf's Asterl guat schau'n,

Daß er's hinhängt aufs Best,

Daß er's aumacht schö fest,

Daß da Wind nöt verdraht

Und koan Sturm davon waht,

Daß koan Wieserl daglenpt

Und an Mada z'hoch hängt.

Aba 's Nest no so kloan

Kannst da baun nöt alloan;

Is a Weiberl dabei,

Da is's recht, da geht's glei;

Denn an Weiberl sein Hand

Is dein halba Verstand

Und ihr Lieb und ihr Treu

Halt dö's größte Gebäu.

Hast a Weiberl, dö's recht,

Gehts dir eh nimma schlecht,

Und dein Nest wird dir gfall'n,

Daß's koan Kini kunt zahln.

Und a Gwirlet wirds wern,

Wennst die Junga wirst hör'n;

Schau wie lieb als s'nöt thoan

Deini Vögerl die kloan!

Und wenns z'sammschrein allsammt

Thuats da diemal wohl ahnt,

Aber ließt d'denn oans her

Wenns da weggnumma wär?

Und wie gern als ma's wart't,

Geht a 's Brod geb'n oft hart;

Findt si' deng allweil oan's

Für a Zeiserl a kloan's.

Wenn erst dö's mit dir spaßt,

Was ma 's Nestscheißerl hoaßt

Bis das's Flügerl wird krieg'n

Und vom Nest davon flieg'n,

Und die Größern voran

San schon ehnda davon;

Sie suachen halt a

Jetzt ihr Nest und Strah.