's Nesterl
H. Sommer
Wer si's Nesterl will baun,
Muß auf's Asterl guat schau'n,
Daß er's hinhängt aufs Best,
Daß er's aumacht schö fest,
Daß da Wind nöt verdraht
Und koan Sturm davon waht,
Daß koan Wieserl daglenpt
Und an Mada z'hoch hängt.
Aba 's Nest no so kloan
Kannst da baun nöt alloan;
Is a Weiberl dabei,
Da is's recht, da geht's glei;
Denn an Weiberl sein Hand
Is dein halba Verstand
Und ihr Lieb und ihr Treu
Halt dö's größte Gebäu.
Hast a Weiberl, dö's recht,
Gehts dir eh nimma schlecht,
Und dein Nest wird dir gfall'n,
Daß's koan Kini kunt zahln.
Und a Gwirlet wirds wern,
Wennst die Junga wirst hör'n;
Schau wie lieb als s'nöt thoan
Deini Vögerl die kloan!
Und wenns z'sammschrein allsammt
Thuats da diemal wohl ahnt,
Aber ließt d'denn oans her
Wenns da weggnumma wär?
Und wie gern als ma's wart't,
Geht a 's Brod geb'n oft hart;
Findt si' deng allweil oan's
Für a Zeiserl a kloan's.
Wenn erst dö's mit dir spaßt,
Was ma 's Nestscheißerl hoaßt
Bis das's Flügerl wird krieg'n
Und vom Nest davon flieg'n,
Und die Größern voran
San schon ehnda davon;
Sie suachen halt a
Jetzt ihr Nest und Strah.