De stille waterlelie

De stille waterlelie

rijst uit de held're plas

de bladr'en glinst'ren en schitt'ren,

zo wit die bloem daar was.

De maan staat aan de hemel

in al z'n gouden gloed,

't is of hij met zijn stralen

juist haar beschijnen moet.

Daar cirkelt om die lelie

een helderwitte zwaan

hij zingt zo zoet, zo zachtjes

en ziet de lelie staan.

Hij zingt zo zoet zo zachtjes,

en zingt haar droef zo zijn lied

o lelie, witte lelie

voel jij dan mijn verdriet?