Szumi w gaju brzezina

Szumiwgaja brzezina,

Bo inaczej nie może,

Wiatr gałązki jej zgina

Musi szumieć nieboże.

Wzdycha w gaju dziewczyna

Mimowoli łzy cieką

Bo miłego wspomina

Co jest od niej daleko.

Gdy nadejdzie jaż zima

Brzoza liści pozbędzie

Wszytkie wichry wytrzy ma

I już szumieć nie będzie.

Gdy nadejdzie juz zima.

Dziewczę wspomni miłego

I smutnemi oczyma

Zacznie szukać drugiego.