Pieśń dziewczęcia z Tamani

Tam gdzie morza modra toń,

Groźnie huczy w dal;

Statków rój kołysze się

Wśród spienionych fal.

Tam gdzie białych żagli tłum

Łódka moja gna,

Żaden jej nie zdobi maszt,

Ma tylko wiosła dwa.

A gdy się burzy ozwie głos,

Uchodzą łodzie wczas,

I żagle w górę wznosząc swe

Pędzą w przystań wraz.

O! niech słucha morska toń,

Głosu mego tam:

„Nie dam porwać łodzi mej

groźne fale wam!

Bo mój luby wraca już

nań czekam ja,

Wielki ciężar wiezie łódź,

na dnie miłość ma.