Hörst Nachbar, ha sag ma
Haydn, Joseph
Hörst Nachbar, ha sag ma,
was heut für a Nacht,
wia hast denn du einmal
die Zeit a zuabracht?
I woas net, es tramt ma,
na tramt ma net mehr,
i hör ja was singa,
los Brueda, geh her.
Schau dortn, von weitn,
was leucht denn so schön?
Geh nimm den oan a mit,
wir wöllen hingehn.
I tua mi net fürchtn,
i bin volla Muat,
mei Herz tuat ma springa,
es is ma recht guat.
Potztausend, wia näher,
wia ärger es brinnt!
Schau eini, i moan,
dort liegt gar a kloans Kind.
A Jungfrau danebn
und oan alter Greis,
ha siagstn nit knieen,
er is enk schneeweiß.
A Ochs und a Esl,
die stehn a dabei,
s'Kind liegt in da Krippn
auf an Schippl Heu.
Sö toans so anblasn,
dö Kältn is groß,
dö Leut habn koa Windl,
es is völlig bloß.
Hiazt Brauda, i sag das,
i bleib nimma da,
i geh u a Lampl
und ziag dös gschwind a,
es tuat ma dabarma
da herzige Bua,
er muaß sonst da friasn,
i dekk'n aft zua.
Was denkst da, wia is da?
I sag das ganz frei,
der Glanz und dö Musi,
das Singa dabei,
dös is net natürli,
hiazt will i enk sagn,
bin znägst in da Stadt gwest
und hab hören sagn.
daß unsa Erlösa
soll nimma sein weit,
o wanns öppa der wär,
das wär, das wär enk a Freud!
Geht's knien ma geh nieda
und bittn fei g'schwind,
daß er uns vazeichn
möcht all unsre Sünd.
O allerliebst Kindl,
o herziger Schatz,
mei Herz sei dei Windl,
i mach da an Platz.
Ich küsse und ehre
und liebe dich halt,
ach komm mein Erlöser,
ach komme doch bald.