Hörst Nachbar, ha sag ma

Haydn, Joseph

Hörst Nachbar, ha sag ma,

was heut für a Nacht,

wia hast denn du einmal

die Zeit a zuabracht?

I woas net, es tramt ma,

na tramt ma net mehr,

i hör ja was singa,

los Brueda, geh her.

Schau dortn, von weitn,

was leucht denn so schön?

Geh nimm den oan a mit,

wir wöllen hingehn.

I tua mi net fürchtn,

i bin volla Muat,

mei Herz tuat ma springa,

es is ma recht guat.

Potztausend, wia näher,

wia ärger es brinnt!

Schau eini, i moan,

dort liegt gar a kloans Kind.

A Jungfrau danebn

und oan alter Greis,

ha siagstn nit knieen,

er is enk schneeweiß.

A Ochs und a Esl,

die stehn a dabei,

s'Kind liegt in da Krippn

auf an Schippl Heu.

Sö toans so anblasn,

dö Kältn is groß,

dö Leut habn koa Windl,

es is völlig bloß.

Hiazt Brauda, i sag das,

i bleib nimma da,

i geh u a Lampl

und ziag dös gschwind a,

es tuat ma dabarma

da herzige Bua,

er muaß sonst da friasn,

i dekk'n aft zua.

Was denkst da, wia is da?

I sag das ganz frei,

der Glanz und dö Musi,

das Singa dabei,

dös is net natürli,

hiazt will i enk sagn,

bin znägst in da Stadt gwest

und hab hören sagn.

daß unsa Erlösa

soll nimma sein weit,

o wanns öppa der wär,

das wär, das wär enk a Freud!

Geht's knien ma geh nieda

und bittn fei g'schwind,

daß er uns vazeichn

möcht all unsre Sünd.

O allerliebst Kindl,

o herziger Schatz,

mei Herz sei dei Windl,

i mach da an Platz.

Ich küsse und ehre

und liebe dich halt,

ach komm mein Erlöser,

ach komme doch bald.