Zooals de rijen...

Zooals de rijen van de wolken die

achter den horizon wachten en wachten,

zooals de rijen van het zonlicht die,

achter den horizon van uit hun moeder

geboren, blinkend den melkwitten hemel,

achter den horizon wachten en wachten:

Zoo scharen zich de hoofden der arbeiders.

O scharen dringt op, overstroomt de wereld,

brengt ons uw lijven, brengt ons uwe hoofden,

brengt ons uw vuisten, wij dorsten naar u,

wij dorsten naar uw schoonheid, naar uw schoonheid.