Belhs m'es l'estius e'l temps floritz

J. Rudel

Belhs m'es l'estius e'l temps floritz,

Quan l'auzelh chanton sotz la flor,

Mas ieu tenc l'ivern per gensor

Quar mais de joy m'i es cobitz,

Et quant hom ve son jauzimen

Es ben razos e d'avinen

Qu'om sia plus coyndes e guays.

Er ai ieu joy e suy jausitz

E restauratz en ma valor,

E non iray jamai alhor

Ni non querrai autruy conquistz,

Qu'eras say ben az escien

Que selh es savis qui aten

E selh es fols qui trop s'irays.

Lonc temps ai estat en dolor

Et de tot mon afar marritz,

Qu'anc no fuy tan fort endurmitz

Que no'm rissides de paor.

Mas aras vey e pes e sen

Que passat ai aquelh turmen,

E non hi vuelh tornar ja mays.

Mout mi tenon a gran honor

Totz selhs cui ieu n'ey obeditz

Quar a mon joi suy revertitz:

E laus eu lieys e Dieu e lhor,

Qu'er an lur grat e lur prezen,

E, que qu'ieu m'en anes dizen,

Lai mi remanh e lay m'apays.

Mas per so m'en sui encharzitz,

Ja non creyrai lauzenjador:

Qu'anc no fuy tan lunhatz d'amor

Qu'er no'n sia sals e gueritz.

Plus savis hom de mi mespren,

Per qu'ieu sai ben az escien

Qu'anc fin'amors home non trays.

Mielhs mi fora jazer vestitz

Que despolhatz sotz cobertor

E puesc vos en traire auctor

La nueyt quant ieu fuy assalhitz.

Totz temps n'aurai mon cor dolen,

Quar aissi's n'aneron rizen,

Qu'enquer en sospir e'n pantais.

Mais d'una re soi en error

E-n estai mos cors esbaïtz

Que tôt can lo fraire-m desditz

Aug autrejar a la seror;

E nulhs hom non a tan de sen,

Que puesc' aver cominalmen.

Que ves calque part non biais.

El mes d'abril e de pascor

Can l'auzel movon lur dous critz

Adoncs vuelh mos chans si' auzitz,

Et aprendetz lo, chantador!

E sapchatz tug cominalmen

Qu'ie-m tenc per rie e per manen

Car soi descargatz de fol fais.