Lanquan lo temps renovelha

J. Rudel

Lanquan lo temps renovelha

e par la flors albespina,

ai talant d'un chant novelh

qu'ieu sai cum lo chans refri

doussament per miey la bruelha

lo rossinhol s'esbaudeya.

E quand lo bosc reverdeya,

nays fresca e vertz la fuelha,

adoncas ieu reverdey

de joy e florisc cum suelh,

ab lo dous chan del mati

que fan d'amor li auzelh

jauzens somon a l'aurelha.

E pus l'us l'autre s'enselha

e'l par ves sa par s'aizina,

de nos es dregz que s'enselh

quascus d'atretal aizi,

ab fin'amor, ses erguelh.

Qu'ieu conosc assatz e vey,

pus la malvestatz s'orguelha,

qu'amor non deu far enveya.

Joys ab amar cabaleya

e's veston d'una despuelha,

e cui que desabaley,

d'escassedat mi despuelh;

amors si senh ab joy fi

e joys fa d'amor capdelh,

e malvestat que no fina,

bayssa prez e'l descapdelha.

Cortezament assembelha

amors vera e s'afina,

que de joy fa son sembelh,

per qu'ieu plus ves lieys acli:

e malvestatz dezacuelh

pretz que no sap on s'estey.

Per qu'ieu laus jovens acuelha

amors e ab lieys esteya.

Sobre'ls melhors senhoreya

mos chans en qual guiza'm vuelha,

e'ls motz laissans senhorey

e'ls say dir aissi cum vuelh.

E vec vos del vers la fi

qu'En Grimoartz vos espelh:

qu'ab joy lo las' e l'afina

si's qui bel chant ni l'espelha.