No sap chantar qui so non di
J. Rudel
No sap chantar qui so non di,
Ni vers trobar qui motz no fa,
Ni conois de rima co-s va
Si razo non enten en si.
Mas lo mieus chans comens' aissi
Corn plus l'auziretz, mais valra, a a.
Nuils hom no-s meravill de mi
S'ieu am so que ja no'm veira,
Que-l cor joi d'autr'amor non ha
Mas de cela qu'ieu anc no vi,
Ni per nuill joi aitan no ri,
E no sai quais bes m'en venra, a a.
Colps de joi me fer, que m'ausi,
Et ponha d'amor que-m sostra
La carn, don lo cors magrira;
Et anc mais tan greu no-m feri,
Ni per nuill colp tan no langui,
Quar no cove ni no s'esca, a a.
Anc tan suau no m'adurmi
Mos esperitz tost no fos la,
Ni tan d'ira non ac de sa
Mos cors ades no fos aqui:
E quan mi resveill al mati
Totz mos bos sabers mi desva, a a.
Ben sai c'anc de lei no-m jauzi,
Ni ja de riii no's jauzira,
Ni per son amie no-m tenra
Ni coven no-m fara de si;
Anc no-m dis ver ni no-m menti
E no sai si ja s'o fara, a a.
Bos es lo vers, qu'anc no-i falhi,
Et tot so que-i es ben esta;
E sel que de mi l'apenra
Gart se no-l franha ni-l pessi;
Car si l'auran en Caersi
En Bertrans e-l coms en Tolza, a a.
Bos es lo vers, e faran hi
Calque re don hom chantara, a a.