No sap chantar qui so non di

J. Rudel

No sap chantar qui so non di,

Ni vers trobar qui motz no fa,

Ni conois de rima co-s va

Si razo non enten en si.

Mas lo mieus chans comens' aissi

Corn plus l'auziretz, mais valra, a a.

Nuils hom no-s meravill de mi

S'ieu am so que ja no'm veira,

Que-l cor joi d'autr'amor non ha

Mas de cela qu'ieu anc no vi,

Ni per nuill joi aitan no ri,

E no sai quais bes m'en venra, a a.

Colps de joi me fer, que m'ausi,

Et ponha d'amor que-m sostra

La carn, don lo cors magrira;

Et anc mais tan greu no-m feri,

Ni per nuill colp tan no langui,

Quar no cove ni no s'esca, a a.

Anc tan suau no m'adurmi

Mos esperitz tost no fos la,

Ni tan d'ira non ac de sa

Mos cors ades no fos aqui:

E quan mi resveill al mati

Totz mos bos sabers mi desva, a a.

Ben sai c'anc de lei no-m jauzi,

Ni ja de riii no's jauzira,

Ni per son amie no-m tenra

Ni coven no-m fara de si;

Anc no-m dis ver ni no-m menti

E no sai si ja s'o fara, a a.

Bos es lo vers, qu'anc no-i falhi,

Et tot so que-i es ben esta;

E sel que de mi l'apenra

Gart se no-l franha ni-l pessi;

Car si l'auran en Caersi

En Bertrans e-l coms en Tolza, a a.

Bos es lo vers, e faran hi

Calque re don hom chantara, a a.