Cada Estrela o seu diamante

Cada estrela, o seu diamante;

cada nube, branca pruma;

triste a lúa marcha diante.

Diante marcha crarexando

veigas, prados, montes, ríos,

donde o día vai faltando.

Falta o día, e noite escura

baixa, baixa, pouco a pouco,

por montañas de verdura.

De verdura e de follaxe,

salpicada de fontiñas

baixo a sombra do ramaxe.

Do ramaxe donde cantan

paxariños piadores

que ca aurora se levantan.

Que ca noite se adormecen

para que canten os grilos

que cas sombras aparecen.