Het vinckenet
J. Schmier
Ach! Wat heb ick met verlangen
Menighmael hier op gelet
Hoe ick vogels mochte vangen
Met dit eygen vinckenet;
Maer al wat ick heb begonnen
Wat ick immer heb bestaan
Noyt en heb ick iet gewonnen
Noyt en heeft het wel gegaen;
Dan had ick te bloot geseten
Dan begon ick al te vroegh
Dan had ick de slagh vergeten
Dan en trock ick niet genoegh;
Dan was't al te stuuren weder
Dan te klaren sonneschyn:
Noyt en quam'er vogel neder
't Scheen het wilde nimmer syn
Vraegt'er iemant na de reden
Waer aen dat het schorten mocht?
Geensins, geensins aen myn rappe leden
En noch minder, en noch minder aen de locht:
Macker! Hoor eens, sonder jocken
Hoor den gront van myn verdriet;
Vincken moeten vincken locken
Sonder vincken vangt men niet;
Vincken, vincken moeten vincken locken
Sonder vincken, sonder vincken, vangt men niet;
Vincken heb ick nu gekregen
Daer ick mede vincken magh
Nu soo komt 'er vinck gesegen
Daer men eerst geen vincken sag
Dit, o vrient! Dit moet gy dincken
Anders syt ghy my te dwaes
Niemant, niemant vinckt'er
Niemant vinckt'er sonder vincken
Niemant, niemant, niemant, niemant vischt'er sonder aes.