Refleksya
Ján Móry
Nad miloscią naszą płacząca
wierzba garnie w swoje
mroczne cienie nas oboje.
Nasze czoła smutek zgiął.
Wmrokach niemo plyną chwile.
Niegdyś szemrzął zdrój wsród drzew;
niegdyś gwiazd tu isniło tyle
a więc wszystko mrze w rozterce?
słuchaj: swiątyń grzmiący zew:
psalmy Dzwony... Noc i Serce...