Matutinum canticum

Mane iam clarum reserat fenestras,

iam strepit nidis vigilax hirundo:

tu velut primam mediamque noctem,

Parmeno, dormis.

dormiunt glires hiemem perennem,

sed cibo parcunt: tibi causa somni,

multa quod potas nimiaque tendis

mole saginam.

inde nec flexas sonus intrat aures

et locum mentis sopor altus urget

nec coruscantis oculos lacessunt

fulgura lucis.

annuam quondam iuveni quietem,

noctis et lucis vicibus manentem,

fabulae fingunt, cui Luna somnos

continuarit.

surge, nugator, lacerande virgis:

surge, ne longus tibi somnus, unde

non times, detur: rape membra molli,

Parmeno, lecto.

fors et haec somnum tibi cantilena

Sapphico suadet modulata versu?

Lesbiae depelle modum quietis,

acer iambe.