Uczta
Karol Maciej Szymanowski
Na mą cześć, w szkarłatów przepychu,
gwarna, królewska wre uczta.
Lecz mi ten jasny pałac mrocznym jest więzieniem,
bo oto złote słońce z różanych wstaje zórz,
a w dali srebrzysta dzwoni pieśń,
przy dźwiękach fletni,
miły mój, pląsa radośnie,
wśród kwietnych łąk!