We mgłach

We mgłach strumienie szumią wód,

po skale biegnąc ściętej -,

we mgłach wieczorny opadł chłód

na sennych fal odmęty.

We mgłach żałobny pomruk z hal

i z ciemnych szedł krzesanic,

i we mgłach spływa żal, ach żal!

Bez dna, bez dna! bez granic!