Eerste communielied

Adolf, tot u is God vandaag

zielzoekend neêrgekomen,

en heeft uw hert tot woonsteê, voor

den eersten keer, genomen.

Hij blijve daar, 't zij wat er ook

dat herte komt bekoren:

die Hem verliest heeft meer als al

dat dierbaar is verloren.

Hij leeft, Adolf, die God, die u

Hemzelven heeft gegeven;

de weg is Hij, de waarheid, en

de bron van 't eeuwig leven.

Leeft ook dan, en, behoort het lijf

der aarde, uw' ziele drage

dien God des levens levend voort,

zoo nu, zoo te allen dage!