Kumm mit

Kumm mit, kumm mit, de Drossel sleit

Dörch't gröne Holt, so säut, so säut,

De Heben lacht vun Lust so satt,

De Sünnschien schlöppt up Blom un Blatt

Un plinkt in'n Drom, as: lat doch man,

Ik fat ganz sacht lew Blöming an,

Dat wier ja Schad üm ehr!

Ja, kumm man, kumm, wo ball, wo ball

Is se verblöht de Schönheit all!

Se meenen 't ok, drüm danzt un springt

Dat so vergnäugt un danzt un singt,

As wüßtens ok, wo ball son Stral

Up welke Bläder schient hendal

Un alls is still un dod.

Kumm mit, kumm mit, wo rükt dat frisch

Ut Gras un Busch, in Wald un Wisch!

De Bäk, de singt ehr drömig Stück

Vun Lust un Leiw, vun Fred un Glück,

Maiklökschen hürt vull Andacht to

Un nickt un drömt denn ok vun Roh

Un söte Fröjohrslust.

Kumm mit, kumm mit, dat is de Tid,

Wo 't Hart en ward so wied, so wied,

Wo as de Blöm de Sinn geiht up

Un blöht un waßt na'n Heben rup,

In Lust und Leiw de Flüchten schwingt

Un jucht un deit un lacht und singt

In söte Seligkeit.

Kumm mit, kumm mit, ja, noch is 't Tid,

Noch lacht de Ir so schmuck un blied,

En Blomenweig vull Lust un Freud,

De Sünnenmutting weigen deit,

So kumm denn mit, du Leifste min,

Un lat din Hart ehr Spegel sin,

En Blomenweig vull Lust!