De stem der Inningheid

L. Mortelmans

In de lieve schemerklaarte,

rond de bleeke winterlamp

Verre van de schrille wereld

van haar drukte van haar kamp

Zoo gezongen, kon het lied gedijen

tot een stem der innigheid

Tot de ziel van 't zoet mysterie

dat de kamer tot tempel wijdt

Voor een groepje trouwe vrienden

(drie of vier, het is genoeg),

Die de vleugel met hun dromen.

vaak naar hooger sferen droeg.

Zoo gezongen, kon het lied gedijen...