't Groeit een blomken
L. Mortelmans
't Groeit een blomken in de weiden,
langs de voren, onder 't wied,
in den lande en op der heiden,
waar 't geen menschenooge 'n ziet;
't is het liefste van de blommen,
wier 't in zand sta, wier 't in rots:
weet ge wie en hoe ze 't nommen?
't Is en 't nomt de liefde Gods.