Ceiño da miña Aldea

Ceiño da miña aldea

non te enloites de pesar,

guinda as mortaxas do inverno

e viste as galas do vran.

E certo que vou pra lonxe,

pero a tua craridá

guardadiña nos meus ollos

conmigo vai!

Non chores, nena, non chores,

que non tes por qué chorar:

O va cariño e unha pomba

que sempre volve ó pombal.

E certo que vou pra lonxe,

pero do peito no altar

lua imaxen adourada

conmigo vai!