Śpijcie łąki

Śpijcie łąki, śpijcie gaje,

Noc w swe skrzydła bierze was!

Gwiadz nad wami krocie wstaje,

Śpijcie łąki – czas już, czas!

Śpijcie róże! śpijcie kwiaty,

Rosę sieje Boża dłoń.

Na pościeli swej, bogatej,

Krasna różo główkę skłoń!

Śpijcie wichry! – Ale burza

Nie przestaje we śnie wyć!

Miesiąc cicho z chmur wynurza

Drżącą blasków swoich nić!

Śpij serduszko! – Lecz daremnie!

Uśpić je, nie ludzka moc –

Serce smutno puka we wnie,

Nie dla niego „dobra noc!”