Avondserenade
Max von Weinzierl
Hoor, daar klaagt die fluit al weer
en de koele bronnen fluisteren.
Glanzend dalen haar tonen neer
stil nu, stil nu, laten wij luisteren.
Tere vragen, stil verlangen
komen nu het hart bewonen.
Hield de nacht mij eerst bevangen
kijkt naar mij het licht der tonen.