Vögguvísa

Nú læðist nótt um lönd og sæ,

og læst er höll og kofa.

Og allt er hljótt um borg og bæ,

og barnið á að sofa.

Að fjallabaki sefur sól,

og sofið er í hverjum hól.

Í sefi blunda svanabörn,

og silungur í læk og tjörn.

Og sofðu, barn mitt, vært og vel.

Ég vagga ungum sveini.

Í draumi fær þú fjöruskel

og fugl úr ýsubeini.

Og hvað sem verður kalt og hljótt

og hvað sem verður dimmt í nótt,

og hvað sem villt af vegi fer,

þá vakir drottinn yfir þér.