In honore summae Matris

In honore summae Matris

Parientis Verbum Patris

Iubilemus Domino:

Qui omisso carnis iure

Ex venire virginis purae,

Ut sponsus e thalamo,

Processit, semper servata,

Immo magis ampliata,

Matris integritate.

Rubus ardens non uritur,

Vellus rore perfunditur

Caelesti pietate;

Et quae virum non patitur

Mater Dei efficitur

Non laesa castitate.

Vitrum sole fit inlaesum,

Virgo parit Christum Jesum

Caelesti pietate.

In hoc partu non turbetur

Mens humana, sed laetetur

Virginem concipere;

Et si contra carnis iura

Virginis est genitura,

Id tamen perficere

Deus potest ex virtute

Potestatis infinitae,

Cui nihil impossibile.

Quis tam caecus ut non credat

Quod virgo Deum pariat?

Modo Deus hoc voluit.

Videat nascendi formas,

Distinctas valde duas miras

Ut sciat quis genuit:

Num qui finxit ex pulvere

Hominem et limo terrae

Absque ullo semine;

Et qui ex Adae latere

Potuit Evam educere;

Numquid pari virtute

Ipse ex matre virgine

Potuit carnem sumere

Pro nostra salute?

Hoc fatere, hoc crede firmiter:

Christus sic homines dilexit sinceriter

Quod voluit ex Virgine nasci benigniter

Ut sua nos gratia recreet suaviter.

Quare Fili Virginis qui nos redemisti,

Succurre nobis miseris propter quos venisti,

Et tu Dei genitrix quae Deum genuisti,

Impetrato famulis ut sint Jesu Christi

Cohederes post egressum ab hoc mundo tristi.

Amen.