Jantje

Op en neêr, in de elzentronken;

neêr en op, gewiegewaagd;

toutert Jantje, en, omgezonken,

raakt de stam, die Jantje draagt,

de aarde bijkans: op en neder

rijst het weg en zinkt het weder.

Op en neêr, in 's levens wegen,

Jantje, zal 't bij beurten gaan;

lief en leed zal, voor en tegen

't herte u en de schenen slaan:

wiegewagen zult ge, en dansen,

tusschen goê en kwade kansen.

Breekt de tak, dan zie 'k u vallen

diepe in 't goor, beneên u daar:

zwicht u, en bezien ze u allen,

helpende u, met handgebaar,

om nog hooger op te schrijden,

zwicht u, Jantje, en rust in tijden.