I nigdy nam już...

I nigdy nam już, nigdy ten kwiat nie odrośnie — —

Pójdziemy dalej w życie, twarz naprzód zwróciwszy

I ogłuszy nas życia wir — — zapomnim o nim.

I tylko czasem, kiedy w sercu zadrga żywszy

Krwi strumień: czasem oczy i duszę przysłonim,

Aby pomarzyć chwilę o ostatniej wiośnie...