Sonnenuntergang
R. von Procházka
Nun ist die Sonne gesunken
hinab so schlummertrunken
ins tiefe, dunkle Meer,
und auf den stillen Fluten
hinschimmerten letzte Gluten,
als ob's ein Nachtgruß wär'.
Nur noch die Wolken glühen,
als wie die Rosen blühen,
in roter Flammenpracht.
So glüht auch mir im Herzen
das Glück, das ich mit Schmerzen
erst jüngst zur Ruh' gebracht.