Sonnenuntergang

R. von Procházka

Nun ist die Sonne gesunken

hinab so schlummertrunken

ins tiefe, dunkle Meer,

und auf den stillen Fluten

hinschimmerten letzte Gluten,

als ob's ein Nachtgruß wär'.

Nur noch die Wolken glühen,

als wie die Rosen blühen,

in roter Flammenpracht.

So glüht auch mir im Herzen

das Glück, das ich mit Schmerzen

erst jüngst zur Ruh' gebracht.