Op St. Thomas

Marianne was opgesloten:

Fel rammelde ze aan de deur.

Klaas hield de wacht, en wat ze kreet,

Fiks bleef er de grendel veur.

Och; kermde ze op alle tonen,

Klaoslief toe! laot er ma uit!"

Hij zong vol vreugd:,, Na hem,

ek heu

r

:,, de vink zit in de muit!"

Dan, na een poosken, hernemend,

Wat geef-de as ek open doe!"

en kenne bier, 'nen pot lambik.....

Den blijft het deurken toe!"

Is den en kenne nie

t

genoeg,

wel, 'k geef 'nen eemer dan!"

Nee, nee, riep Klaos,, veu

r

zoo 'ne

n

prijs,

,, den blijf-de er in, Marjan!"

Wa

t

wil-de dèn? Mee Kermes

'nen avang-deu mee ma?

en koem anijs, 'ne

n

klippelkoek?

Och, Klaos, ontsluit de na?"

„Nee; klonk het barsch-Wat dunvel,

zeg, Klaos, wa

t

wil-de dan?

Och...en hij werd zoo rood als bloed,

geef ma....auw he

r

t; Marjan!"