O Matko moja

O Matko moja! Matko rodzona,

Na co mnie było pieścić dziecięciem?

Na co mnie było do swego łona

Takim serdecznym tulić objęciem?

Na co mnie było pocałunkami

Serce dziecinne moje rozgrzewać?

I uczyć dumać swymi dumkami,

I płakać przy mnie, płakać a śpiewać?

O Matko moja! Żle mi na świecie,

Tęskno mi, nudno, tęskno po tobie!

Dzień po dniu łańcuch żywota plecie;

Oby już prędzej prysnął przy grobie!

Ty tylko, Matko! Ty nie placz po mnie,

Błogo, kto ziemską wędrówkę kończy!

Z dawnym uśmiechem tam pośpiesz do mnie,

Ach! tam gdzie nas już nic nie rozłączy.

Ach! tam gdzie nic już nas, nic nie rozłączy!