Wędrowna ptaszyna

Ptaszku! ptaszku! skąd przylatasz?

Czy nie z naszych ziem?

Niech od ciebie o najmilszej,

Choć pół słówka wiem.

Czyś nie bywał w jej ogródku?

Czyś nie widział tam,

Tę co gasi swym powabem

Róży kwiatek sam.

Czyś nie słyszał zadumanej

Uronionych słów?

W teli strony nie patrzała?

Mów mi ptaszku, mów.

Ach ulatasz! Ach nie mówisz?

Któż mi wiedzieć da?

I ptaszyna uleciała,

Doloż moja zła!