Wiosna

Stanisław Moniuszko

Błyszczą, krople rosy,

Mruczy zdrój po błoni,

Ukryta we wrzosy

Gdzieś jałowka dzwoni.

Piękną, miłą błonią

Leci wzrok wesoło;

W koło kwiaty wonią,

Kwitną gaje w koło.

Paś się, błąkaj, trzódko,

Ja pod skałą siędę,

Piosnkę lubą, słodką

Śpiewać sobie będę.

Ustroń miła, cicha!

Jakiś żal w pamięci,

Czegoś serce wzdycha,

W oku łza się kręci.

Łza wybiegła z oka,

Ze mną strumyk śpiewa,

Do mnie się z wysoka

Skowronek odzywa.

Jakże ładny, chyży...

Ledwo widny oku...

Coraz wyżej, wyżej,

Już zginął w obłoku.

[Uleciał szczęśliwy!

Tam swą piosnkę głosi...

I ziemi śpiew tkliwy

Do niebios zanosi!]