Ingólfs minni

Lýsti sól stjörnustól,

stirndi' á Ránarklæði.

Skemmti sér vor um ver,

vindur lék í næði.

Heilög sjón, hló við Frón.

Himinn, jörð og flæði,

fluttu landsins föður heillakvæði.

Himinfjöll, földuð mjöll,

fránu gulli brunnu.

Fram til sjár silungsár,

sungu meðan runnu.

Blóm á grund, glöð í lund,

gull og silki spunnu

meðan fuglar kváðu allt er kunnu.

Blíð og fríð frelsistíð,

frægur steig á grundu.

Ingólfur Arnarbur,

íturhreinn í lundu.

Dísafjöld hylltu höld,

heill við kyn hans bundu.

Blessist Ingólfs byggð frá þeirri stundu.