O vera digna hostia

Ad coenam Agni providi

Et stolis albis candidi,

Post transitum maris Rubri

Christo canamus principi.

Cujus corpus sanctissimum

In ara crucis torridum,

Cruore ejus roseo

Gustando vivimus Deo

Jam pascha nostrum Christus est

Qui immolatus agnus est,

Sinceritatis azyma

Caro ejus oblata est.

O vera digna hostia

Per quam fracta sunt tartara

Redempta plebs captivata,

Reddita vitae praemia

Cum surgit Christus tumulo

Victor redit de barathro,

Tyrannum trudens vinculo,

Et reserans paradisum

Quaesumus auctor omnium

In hoc paschali gaudio:

Ab omni mortis impetu

Tuum defende populum.