Si è la moglie bona, e modesta

V. Fioravanti

Si è la moglie bona, e modesta

che co cadenze, trille, e bolate

vatte le note de ben trattà.

Io doce, doce, guido l'orchestra

faccio li flaute schitto sonà.

Se strilla, e stona, co la superbia

s'esce de tempo, fa la verruta,

io la rimetto co la battuta,

e li strumiente fo rinforzà.

Maje, e poi maje me la po fare

comm'essa sona, saccio cantare,

comm'essa canta saccio sonà.