Si è la moglie bona, e modesta
V. Fioravanti
Si è la moglie bona, e modesta
che co cadenze, trille, e bolate
vatte le note de ben trattà.
Io doce, doce, guido l'orchestra
faccio li flaute schitto sonà.
Se strilla, e stona, co la superbia
s'esce de tempo, fa la verruta,
io la rimetto co la battuta,
e li strumiente fo rinforzà.
Maje, e poi maje me la po fare
comm'essa sona, saccio cantare,
comm'essa canta saccio sonà.