Aus'n unglücklan Buam seini Liada
Kienzl, Wilhelm
O Vögerl, wia singst Du lusti!
O Vögerl, wia singst Du fein!
Wanst wüßast, wia mir ums Herz is,
Du liaßast Dei Singa sein. --
Amol hou ih ah a so gsunga,
Daß nar in olla Bama hot klunga,
Und heint kimts ma für zan Vazogn:
Däs Lebu, ih kons neama datrogen.
Hon viel probirt auf Erdn,
Bin gwest todkronk, bluatorm,
Viel Freudn sein ma vagonga,
Viel liabi Leut sein ma gstorbn.
Oba däs war noh Olls zan vaduckn
Gegn dos, wos mih hiazta thuat druckn;
Wan ih wüßad, es war nit z groß sünd,
Ih machad an End mit mir gschwind.
Hon gsucht holt a liab Dirndl,
Hon endli ah oans gfundn,
Hon gmoant, ih hät in Himel
Hiaz auf da Welt heruntn.
Hobn seli glebt, hobn gnossn,
Im Herzn s Bluat is gflossn
Wia Rosnthau in Mai. --
-- Und hiazt is Olls vabei.
O Vögerl, wia singst Du lusti!
O Vögerl, wia singst Du fein!
Wanst wüßast, wia mir ums Herz is,
Du liaßast Dei Singa sein.