Alprösli

W. Sturm

Es git e schön's Aelpli,

Da möcht i gern sy

Da luegt all's so fründli,

So heimelig dry.

Versteckt i de Berge,

Uf Matte, am Bach,

Da staht e blanks Hüsli

Mit niedrigem Dach.

Im Gärtli danebe

Schlüft's Rösli grad us;

Doch ist's nüd das Blüemli,

Das überall z'Hus.

Und wenn is wollt pflücke,

So blieb's nüd im Thal;

Es blüht nu da oben

Im himmlische Strahl.

So ist's mit Lieb-Rösli

Im Hüttli da drinn,

Sie hät nu für d'Alpe

Und Sennbuebe Sinn.

Und ist au das Hüsli

Gar ärmli und chly:

Es chönnt i Palläste

Halt glückli nüd sy!