Elegia

Kiedy kwiaty przyszłą wiosną

tam na wzgórzu znów porosną,

tam po wzgórzu zmierzchnią dobą

ja nie wrócę błądzić z tobą!

Kiedy księżyc nocą ciemną

błyśnie srebrem na wód grobie,

będziesz wołał nadaremno,

nie odpowiem ja już tobie!

Więc nie wołaj po imieniu

tej, co z Tobą nigdy razem

już nie będzie – lecz w milczeniu

pójdż do grobu – siądź nad głazem!

Tam wspominaj gorzką dolę

życia mego – zatrutego

i nabożnie moje bole

złóż w pamięci serca twego!