Szkoda

Szkoda kwiatów, które więdną

W ustroni –

I nikt nie zna ich barw świeżych

I woni;

Szkoda pereł, które leżą

W mórz toni;

Szkoda uczuć, które młodość

Roztrwoni;

Szkoda marzeń, co się w ciemność

Rozproszą;

Szkoda ofiar, które nie są

Rozkoszą;

Szkoda pragnień, co nie mogą

Wybuchać;

Szkoda piosnek, których nie ma

Kto słuchać;

Szkoda męstwa, gdy nie przyjdzie

Do starcia…

I serc szkoda, co nie mają

Oparcia.